Sonsöz: Hatırlaman Yeter
Bu kitap burada bitti.
Ama anlattığı şey bitmedi.
Sana yeni bir hayat vermedi.
Yeni bir kimlik önermedi.
Seni “iyi hissettirmek” gibi bir niyeti hiç olmadı.
Sadece bahaneleri susturdu.
Bu sayfalarda defalarca aynı yere geldik.
Geçmişe, acıya, onaya, mutluluğa, beklemeye, “Bir gün” diline.
Geçmiş açıklayabilir ama yönetemez.
Acı vardır ama kader değildir.
Mutluluk gelir gider, yön belirlemez.
Onay seni tutar ama taşımaz.
Beklemek korunma değil, kaçıştır.
“Bir gün” diye bir zaman yoktur.
Bunları bilmek seni kurtarmaz ama hatırlamak kurtarır.
Çünkü hayat büyük kararlarla değil, küçük ama tekrar eden seçimlerle kurulur.
Bugün kaçmadığında.
Bugün ertelemediğinde.
Bugün sorumluluğu yere bırakmadığında.
Bunlar kimseye anlatılmaz.
İç kapının önündesin.
Fotoğraf açılamadı. Cam modeli burada.
Camı yana doğru sil.
Ok tuşlarıyla gez. Boşluk tuşunu tutarak sil.
Cam buğulu.
Parmağın değdiği yer açılır. Bu ayrı bir örnek; açtığın yer değişmez.
Görseli betimle
Camın ardında ışığı açık küçük bir lamba, boş bir koltuk ve sağ tarafta serbest duran küçük çizgili bir havlu var.
Fotoğrafa bakabilir, betimlemeyi açabilir ve okumaya devam edebilirsin.
Alkış almaz, paylaşılmaz, ama birikir.
Ve biriken şey kendine güvendir.
Kendine güven iyi hissetmekten gelmez.
Kendine güven kendini yarı yolda bırakmamaktan gelir.
Bu kitabı tamamen unutabilirsin. Cümleler silinebilir. Sayfalar aklından uçabilir.
Ama sana kalması gereken tek şey var:
Hayat bir gün başlayacak bir şey değildir.
Hayat şu an ne yaptığın şeydir.
Bu soru her sabah yeniden sorulur.
Cevabı kimse senin yerine vermez.
Bu kitap burada bitti. Ama bahanelerle devam edebilirsin, ya da bahanesiz.
Seçim küçük. Ama yönü belirler.
Ve o yön hemen, bugün başlar.